2016 | by Prof Tim Benton | Print Article

Zrównoważona intensywna produkcja rolna, czyli produkowanie więcej z mniejszej ilości, jest promowana jako krok naprzód w realizacji wyzwań globalnego bezpieczeństwa żywnościowego. Jest to istotne dla celów projektu PROHEALTH, który skupia się na zrównoważonej kontroli chorób produkcyjnych zarówno w intensywnej produkcji trzody chlewnej i drobiu. Profesor Tim Benton przedstawia swoje poglądy na temat wyglądu systemów produkcji żywności w przyszłości. Proponuje aby zrównoważona intensyfikacja została poszerzona o rozważną produkcję wyższej jakości, bardziej zrównoważoną, a nawet mniejszą ilość surowców rolnych. Jest to istotne, w jaki sposób systemy produkcji trzody chlewnej o drobiu mogą wyglądać w niedalekiej przyszłości. Chociaż niektóre z wypowiedzi Profesora bardziej odnoszą się do systemów produkcji przeżuwaczy, chociażby w odniesieniu do wpływu na środowisko stanowią one pewien temat do przemyśleń. (Prof. Ilias Kyriazakis, Koordynator). pl 

Zaproszony Autor - Prof. Tim Benton

 Tradycyjnie, bezpieczeństwo żywnościowe – uwzględniając odpowiednią dietę dla zdrowego stylu życia – jest postrzegane przede wszystkim jako problem rozwijającego się świata. Jednak coraz częściej we wszystkich społeczeństwach uważa się, że jest to problem globalny. W wielu rozwiniętych krajach świata, znaczna liczba ludzi walczy, aby zapewnić odpowiednią dietę dla swoich rodzin, zaś ubóstwo, otyłość i choroby, które są tego następstwem są ściśle powiązane. W skali globalnej, otyłość wyprzedziła niedostateczne spożycie pokarmu jako powód niedożywienia.

W 2015 roku porozumienie klimatyczne w Paryżu zobowiązano się do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych, w celu zahamowania ocieplenia i utrzymania go między 1,5 i 2 stopniami. Największym emitentem gazów cieplarnianych, jest produkcja pokarmu, obecnie około 30% wszystkich emisji (i mniej więcej na takim samym poziomie, jak samochody i transport lotniczy i ogrzewanie, lodówki, chłodziarki i pralki). Około połowa z tego pochodzi z produkcji zwierzęcej na skalę światową.

Popyt na żywność wzrośnie wraz ze wzrostem ludności na świecie oraz ze wzrostem ich zamożności. Ale jeśli popyt rośnie, jak to ma miejsce od 1960 roku, a także jeśli rentowności nadal rosną, tak jak się obecnie dzieje, produkcja żywności zużyje cały zapas węgla z Paryża przed 2050 rokiem. W tym samym czasie, otyłość społeczeństwa będzie coraz większym problemem, gleby staną się zdegradowane, żywności będzie się coraz więcej wyrzucało i zostanie utracona różnorodność biologiczna. Żadne z powyższych stwierdzeń nie jest pożądane, zaś Paryski nie ustępliwy system żywnościowy, z definicji, nie jest zrównoważony. 

W chwili obecnej około jedna trzecia żywności na świecie, została stracona lub zmarnowana, jedna trzecia światowych upraw jest wykorzystywana jako pasza dla zwierząt gospodarskich, a około jedna trzecia ludności świata spożywana nadmierną ilość około 20% kalorii. Zestawienie tych czynników “strat” razem sugeruje, że tylko około 40% światowej produkcji jest wykorzystywana w sposób wydajny, aby zapewnić zrównoważoną dietę. Powinniśmy myśleć na dużą skalę i spróbować opracować nowy system żywnościowy, który będzie wspomagał zdrowie publiczne, a także ekonomikę rolnictwa.

Jak będzie wyglądać system żywności, jeśli będzie miał prowadzić do zrównoważonego odżywiania? Rolnicy muszą otrzymać wyższe dochody w przeliczeniu na jednostkę produkcji, aby mogli skupić się na zrównoważonej produkcji: wyższej jakości, bardziej zrównoważonej, mniejszej ilości. Ludzie, w ramach tego samego budżetu mogliby wydawać go inaczej, kupując mniej, kupując lepsze produkty, mniej wyrzucać oraz być dzięki temu zdrowszym. Komisja Fabian w 2015 roku sugerowała, że należy rozpoznać pełne koszty produkcji cen żywności i znaleźć inne sposoby wspierania ubogich (takich jak płacenie za utrzymanie).

Często jestem informowany, że zrównoważona produkcja jest „nieefektywna”, ponieważ można uzyskać mniejszą wydajność na jednostkę nakładów. Jednakże, jeśli, jak zaleca OECD, można zmierzyć wydajność jako „całkowitą produktywność zasobów” i koszt w dotacji z naturalnego kapitału i wpływu na wody, klimat i tak dalej, wtedy skuteczna wydajność staje się „zrównoważoną wydajnością”, zaś tradycyjna produkcja jest postrzegana jako nieefektywna i niezrównoważona. Rentowność jest ważniejszą koncepcją niż wydajność: wytwarzać lepiej, sprzedawać mniej, ale zarabiać więcej. Nasza powiększająca się wiesza mówi nam, że powinniśmy produkować w sposób zrównoważony, a nie „coraz więcej za mniej”. 

Comments


No comments yet