2016 | by PROHEALTH consortium | Print Article

Stosowanie selekcji genetycznej w celu uzyskania bardziej plennych loch, powoduje wzrost problemów odnośnie przeżywalności prosiąt. Rodzące się prosięta są mniejsze i bardziej wrażliwe, mierzą się z większą konkurencją podczas tak ważnego wczesnego pobierania siary, są także bardziej narażone na ryzyko śmierci z powodu hipotermii, niedożywienia i przygniecenia. Aby sprostać tym wyzwaniom, w ramach projektu PROHEALTH badamy różne zabiegi genetyczne i związane z zarządzaniem, które mogą poprawić witalność nowonarodzonych prosiąt oraz zachowania loch w celu zmniejszenia ryzyka śmiertelności.

Podejście genetyczne

W badaniu wspólnie prowadzonym przez Newcastle University i firmę genetyczną JSR Genetics poszukuje się nowych cech neonatalnych i matczynych, które mogłyby być użyte w przyszłych strategiach selekcji genetycznej. Obserwacje uzyskane z ponad 1500 oproszeń, wraz z indywidualnymi danymi ponad 21000 prosiąt, są obecnie analizowane dla oceny dziedziczności różnych cech loch i prosiąt oraz ich związku z ryzykiem śmiertelności noworodków.

Dojrzałość prosiąt w chwili porodu ma ogromne znaczenie, a wstępne wyniki wskazują, że na szansę przeżycia, oprócz wagi urodzeniowej, wpływają także inne widoczne objawy wewnątrzmacicznego opóźnienia wzrostu płodu (intra-uterine growth retardation - IUGR), takie jak kształt głowy prosięcia. Wstępna analiza wykazała, że prosięta dotknięte IUGR cechuje znacznie większe prawdopodobieństwo śmierci przy urodzeniu lub w ciągu pierwszych 24 godzin życia, w porównaniu z prosiętami nie dotkniętymi IUGR przy niższej wadze urodzeniowej (Rycina 1), chociaż zależność ta ulega odwróceniu się wraz ze wzrostem wagi urodzeniowej.

1

Dziedziczność do wewnątrzmacicznego zahamowania wzrostu (określona przez kształt głowy) jest niska i wynosi 0.05 ±0.016. W związku z tym, zahamowanie wzrostu może być uznawane za właściwość matczyną, częściowo ze względu na pojemność macicy. Jednakże pojemność macicy nie może być równoznaczna z wielkością miotu i dlatego jest to trudne do zmierzenia na fermie. Nowym podejściem do tego może być rozważenie proporcji prosiąt z IUGR w miocie jako wskaźnika pojemności macicy. Analiza na poziomie loch pokazuje, że dziedziczność dla proporcji prosiąt z IUGR w miocie wynosi 0.20 ±0.055 co sugeruje, że może to być odpowiedni wskaźnik istotności pojemności macicy, który należy uwzględnić w przyszłych programach hodowlanych.

Przy tak licznych, wrażliwych miotach innym kluczowym czynnikiem jest ostrożność matki podczas zmiany pozycji, kiedy przygniecenie prosiąt może łatwo wystąpić. Nowa metoda obserwacji ruchu karmiących macior wykorzystuje małe akcelerometry montowane na zadzie, które dokładnie, w sposób trójwymiarowy rejestrują ich ruchy (Rycina 2).

en

Wstępne wyniki wskazują, że zarówno rodzaj podłoża w kojcu porodowym oraz konformacja kończyn lochy mogą wpływać na szybkość ruchów ciała i związanego z tym ryzyka przygniecenia. Wykazano, że kształt kończyn przednich i tylnych ma wpływ na szybkość opadania ciała lochy podczas kładzenia się, natomiast umieszczenie tylnych kończyn pod ciałem lochy wydaje się wpływać na ruch z boku na bok podczas zmiany pozycji (Rycina 3). Po ostatecznym opracowaniu tej metody dane z akcelerometru mogą być wykorzystane do zmniejszenia liczby przygnieceń dzięki ustaleniu odpowiedniej struktury środowiska na porodówce, takich jak odpowiedni rodzaj podłoża czy selekcja loch z lepszą charakterystyką ruchu.

Zabiegi w zarządzaniu

Ponieważ nagłe i nieostrożne ruchy loch są jednym z największych czynników wpływających na ryzyko przygniecenia, w Danish Pig Research Centre (SEGES) prowadzi się badania z udziałem ponad 400 wysokoplennych loch nad procedurami zarządzania, które mogłyby zmniejszyć ich występowanie. Wykazano, że krótki, codzienny kontakt z maciorami (drapanie przez 15 sekund) w dniach bezpośrednio przed porodem, zredukował ich strach przed człowiekiem, zwłaszcza kiedy lochy wykazywały wcześniej negatywne reakcje. Alternatywnym i mniej pracochłonnym sposobem uspokojenia loch jest odtwarzanie muzyki klasycznej na porodówce (Rycina 4), co powinno zredukować prawdopodobieństwo płoszenia przez inne czynniki środowiskowe. Pracownicy w gospodarstwach, w których przeprowadzano badania, pytani o efekt tych dwóch zabiegów stwierdzili, że lochy we wszystkich grupach badanych były mniej pobudliwe i łatwiejsze w obsłudze niż lochy w grupie nie poddanej zabiegom. Ponadto nie uważali zabiegów za pracochłonne czy irytujące. Wpływ tych zabiegów na zachowanie loch podczas porodu i konsekwencje dla śmiertelności prosiąt są obecnie oceniane.

3

Podsumowanie

Badania projektu PROHEALTH pokazują w jaki sposób można poprawić żywotność prosiąt wysoko plennych loch stosując selekcję nowych cech matczynych lub nowe metody w codziennym zarządzaniu porodówką. 

4

Comments


No comments yet