2016 | by PROHEALTH consortium | Print Article

Wyniki obszernego przeglądu literatury


Wstęp

Choroby produkcyjne w stadach drobiu mogą prowadzić do znacznych strat ekonomicznych izmniejszenia przychodów poprzez spadek ilości i jakości mięsa lub jaj i zwiększenia kosztów produkcji (większe zużycie paszy i zwiększone nakłady pracy). Jednak nie ma konsensusu co do poziomu strat ekonomicznych w odniesieniu do poszczególnych tych chorób. Pomimo, że łatwo ocenić koszty działań zapobiegawczych oraz ich leczenia, jednak trudno jest ocenić dokładny wpływ tych chorób na uzyskiwane oszczędności ekonomiczne. Duża liczba producentów drobiu może nie być wdrożonych w możliwe optymalne ekonomiczne środki zapobiegania tym chorobom i ich leczenia. Problem ten może stać się bardziej dotkliwy, szczególnie teraz, gdy dąży się do ograniczania stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych w leczeniu chorób u drobiu.

Przegląd ostatnich badań z tego zakresu

W celu poznania całkowitych skutków ekonomicznych chorób produkcyjnych u drobiu w projekcie PROHEALTH przeprowadzono analizę z ostatnio prowadzonych badań. Zbierano dane o kosztach chorób które nie były jak do tej pory pod szczególną kontrolą oraz dane o korzyściach wynikających z różnych środków w ich zapobieganiu lub leczeniu. Dokonano zestawień uzyskanych wyników dla wielu znaczących nowych chorób produkcyjnych występujących w przemysłowej produkcji drobiu. Wyniki badań różniły się znacznie w zależności od wielkości stad: od kilku ptaków na jednym wybiegu do dziesiątków tysięcy ptaków na wielu fermach. Poniżej przedstawione zostały szacunkowe koszty siedmiu różnych chorób drobiu.

Koszt chorób drobiu

Ryzyko strat ekonomicznych jest związane z poziomem występowania i nasileniem chorób produkcyjnych. Częstość występowania poszczególnych chorób stwierdzonych w badaniach, przedstawiono na rycinie 1. Wyniki wyrażono w postaci odsetka ptaków w stadach wykazujących zauważalne lub ciężkie postacie chorób które powodowały straty ekonomiczne. Najczęściej stwierdzano choroby dotyczące przewodu pokarmowego tj. kokcydiozę i zakażenia beztlenowcowe. Pomimo, że typowe kliniczne postacie tych chorób przebiegają ciężej i z wysoką śmiertelnością, to także zakażenia subkliniczne prowadzą do znacznych strat ekonomicznych. Mają one wpływ m.in. na wskaźnik wykorzystania paszy u brojlerów i produkcję jaj u kur niosek.


Rycina 1

Newsletter April 2016

Koszty chorób produkcyjnych różnią się w zależności od konkretnej jednostki chorobowej, która jest przyczyną problemu. Na rycinie 2 przedstawiono szacunkową ocenę kosztów dla brojlerów i kur niosek (Rycina 3) dla wybranych chorób. Straty ekonomiczne liczone na 1 ptaka w przypadku kur niosek są większe niż w przypadku kurcząt brojlerów, ze względu na dłuższy okres produkcji i czas oddziaływania na ptaki danej choroby. Stwierdzono, że łączne straty ekonomiczne wynikające z niekontrolowanych przypadków uszkodzenia kości grzebienia mostka to średnio około €4 na kurę, natomiast straty wynikające z niekontrolowanego zakaźnego zapalenia oskrzeli osiągają 3,2€ na nioskę. Oceniono, że straty w oparciu tylko o te choroby, sprawiają, że na przestrzeni lat produkcja stada staje się nieopłacalna. Pośród chorób poddanych analizie występujących w stadach kurcząt brojlerów, niekontrolowane zakażenia beztlenowcowe podnosiły koszty o około 1€ na ptaka (ubitego przy wadze 2 kg), natomiast straty wynikające z niekontrolowanej kokcydiozy wyniosły 0,21 € na ptaka.

Na rycinach 2 i 3 przedstawiono również, że możliwe straty wynikające z tych chorób można zmniejszyć na przykład za pomocą pewnych środków zapobiegawczych lub leczniczych. Działania interwencyjne przy przypadkach zapalenia jajowodu i otrzewnej u niosek, wodobrzuszu i zakażeniach beztlenowcowych mogą powodować zmniejszenie strat całościowych w stadach, jednak w przypadku kokcydiozy i uszkodzeniu grzebienia mostka, interwencje były już znacznie mniej skuteczne.


Rycina 2

Newsletter April 2016

Rycina 3

Newsletter April 2016

Następstwa chorób produkcyjnych

Wyniki podkreślają, że gospodarstwa w których stwierdzane są choroby produkcyjne mogą przynosić mniejszy dochód niż w przypadku gospodarstw wolnych od tych chorób. Straty te mogą być zmniejszane przez szereg działań, takich jak szczepienia, lepsze zarządzanie ściółką lub poprawa żywienia i higieny na fermie.Należy pamiętać jednak, że korzyści ekonomiczne z interwencji w celu zwalczania chorób produkcyjnych są bardzo zróżnicowane, w zależności od choroby i konkretnej wybranej interwencji.

W związku z faktem, że niektóre z tych działań mają wpływ na zmniejszenie częstości występowania tych chorób lub zmniejszają ich nasilenie, dlatego następnym krokiem w projekcie PROHEALTH będzie szersza szczegółowa analiza najbardziej użytecznych interwencji w celu zmniejszenia strat ekonomicznych związanych z tymi chorobami w hodowli drobiu, zwłaszcza gdy te interwencje mogą prowadzić do zmniejszenia stosowania antybiotyków.

Comments


No comments yet